anthropology-iran
جشن مهرگان را نبايد در شمار جشن هاي دوازده گانه کم و بيش فراموش شده اي چون " فروردين گان " و " ارديبهشت گان " و ... آورد و نه چون نوروز که در همه ايران همگاني است، يا چون " سده " که در يک شهر برگزار شود، بلکه مهرگان جشني است که تنها نزد دانشمندان و نويسند گان و شاعران همچنان برجاست و از اين رو جزو جشن هاي کهن بحساب مي آيد.
خاستگاه ایرانی ـ اسلامی قالیشویان
گردآمدن مردم در مشهد اردهال و برپایی مناسک قالیشویان در آغاز هر پاییز نمونهای از انگارهپردازیهای ورای تاریخی مردم، و گذر مردم از مرز زمان و مکان و پیوستن به گذشتههای یادمانی آغازین فرهنگ ایرانی است. تجمع هر سالة مردم فین و کاشان در اردهال و برداشتن یک تخته قالی، که مظهر تابوت سلطان علی است، از رواق و امامزاده و بردن آن بر سر چشمة آب و پاشیدن آب با چوب روی قالی به صورت تخیل نمادین، همانطور که عبدالرحمان عمادی (1354: 2/1006) در «ریشهشناسی برخی نامهای جغرافیایی خوزستان» نیز اشاره کرده یادآور آئین کهن بارانخواهی در ایران است. فینیها با برپایی مناسک تمثیلی قالیشویان در این میعادگاه قدسی، از سویی رویداد افسانهای شهادت حضرت سلطان علی، قهرمان واقعة دشت اردهال را به شکلی نمادین نمایش میدهند، و این صورت اعتقادی آئین قالیشویان در رفتار و اندیشة مذهبی مردم شیعه است؛ و از سوی دیگر، رفتار کهن نیاکان خود را در مراسم بارانخواهی از ایزد تیر و ناهید در پاییز، بهطور غیر مستقیم و ناآگاهانه، تکرار و تقلید میکنند و به این سنّت و رفتار آئینی کهن از فرهنگ گذشته حضور ابدی میبخشند.
حمل قالی آستانه یا تابوت تمثیلی شهید اردهال به سر چشمة آب و پاشیدن آب با چوب بر روی آن و شستشوی نمادین آن، از سویی اشاره به رسم کهن بارانخواهی از طریق تابوتشویی تمثیلی در حوزة آداب مذهبی شیعیان حاشیة کویر دارد، و از سوی دیگر خاطرات مصایب قهرمان شهید تاریخ دینی و مذهبی را از طریق شستشوی تابوت تمثیلی زنده نگه میدارد و آرمان دینخواهی و شهادتجویی را در ذهن جمعی تشییعکنندگان تابوت برمیانیگزاند و روحیة ستیزندگی و استقامت را در آنها تقویت میکند (آگاهی جامع دربارة آئین قالیشویی را نک: بلوکباشی، قالیشویان : مناسک نمادین قالیشویی در مشهد اردهال ، تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی، چاپ سوم، 1380).
به نظرم يكي از نكاتي كه اكنون بايد به آن توجه كرد، گرايش دختران و زنان به مسائل سياسي و اجتماعي است. مسئله اي كه تا كنون بيشتر خاص مردان بود. دختران علاقه اي به مطالب و فعاليت هاي سياسي نشان نمي دادند و مهم تر آنكه، در اين عرصه، دختران و زنان، جسورتر از مردان شده اند. مردان محافظه كارتر از زنان شده و نسبت به زنان از مسائل سياسي كمي فاصله گرفته اند. نگاهي به وبلاگ ها و اظهار نظرها و نوشته ها در روزنامه ها و سايت ها تا حدود زيادي بيانگر اين مسئله مي باشد. زنان نويسنده اي كه در روزنامه هاي مختلف ، جسورانه مسائل اجتماعي و سياسي را به نقد مي كشند، از مردان پيشي گرفته اند. به نظر شما آيا واقعاً همين طور است؟ چرا؟
شیخ احمد هاشمي هشین
فرزند محمد به تاریخ 1309 هجری شمسی ،در روستای هشین از توابع بخش سنجید خلخال به دنیا آمد .تا سال 1323 – یعنی 14 سالگی – در خدمت پدر همزمان با اشتغال به کارهای کشاورزی به فراگیری قرائت و ترتیل قرآن همراه با حفظ بخش هایی از آن و خواندن گلستان سعدی و دیوان حافط و نصاب الصبیان ابونصر فراهانی و احادیثی چند از نبی اکرم (ص) که آن همه را به دقت و علاقه خاصی در محضر پدر آموخت .ممارست دو اوین شعرا در سنین جوانی از همان آغاز بذر ذوق و قریحه شاعری را در وجود او پاشید و ثمره آن دیوان سترگی بود که از خود به یادگار گذاشت.
وي در شامگاه چهارشنبه مورخه 1/7/ ۱۳۸۸دار فانی را وداع گفت. روحش شاد!
براي اطلاع بيشتر از زندگي اين شاعر، به وبلاگ زير مراجعه نماييد:
