آيا به واقع چنين است؟ آيا گمان نمي بريد که در نواحي شمالي کشور، فقر و محروميت، پشت درختان سرسبز آنجا مخفي باشد و اين نعمت هاي خدادادي، قدرت خلاقيت را از اين مردم سلب کرده باشد؟ چرا که خلاقيت و نوآوري تابع نياز و محروميت هست .
آيا فکر نمي کنيد که کمبود امکانات طبيعي و قهر طبيعت، موجب شکوفايي استعدادهاي مردم مناطقي چون سيستان و بلوچستان شود؟ آيا اين مناطق محروم، بالذاته محروم هستند؟
و مطلبم را با جملاتي در خصوص منطقه محرومي چون سيستان به پايان مي برم و ادامه سخن را به شما مي سپرم...
آيا مي شود سرزميني چون سيستان که ويژگي هاي زير را دارد بالذاته محروم باشد؟!!
- سرزميني که اولين آسياب بادي در آنجا اختراع شد.
- سرزميني که اولين جراحي جمجمه در آنجا صورت پذيرفت.
- سرزميني که اولين چشم مصنوعي در آنجا کار گذاشته شد.
- سرزميني که اولين انيميشن دنيا در آنجا ساخته شد.
- سرزميني که مهد تمدن ايران زمين است.
- سرزميني که مهد اسطوره ها و افسانه هاي اين کهن بوم و بر است.
سرزمين رستم و....
به نظرم آنچه را ما محروميت مي ناميم عدم استفاده از امکانات و منابع مناطق است. سيستان آنقدر اماکن تاريخي و ديدني دارد که مي تواند در صنعت گردشگري جايگزين مناسبي براي نفت و ساير امکانات طبيعي و صنعتي باشد. باشد. يعني: "اقتصاد بدون نفت".
در واقع، استان ها محروم نيستند؛ بلکه به دلايل متعدد مديريتي، اجتماعي و... از امکانات موجود در منطقه خود محروم شده اند.
